Van ‘Eat, Drink, Man, Woman’ , ‘Tampopo’ of ‘Big Night’ krijg je honger. Dat is de bedoeling. Van een horrorfilm doorgaans niet. Daar zit je voor kettingzagen, demonen en mensen die beter nooit die kelderdeur hadden geopend. En toch gebeurt het soms. Midden in alle ellende verschijnt een gerecht en denk je plots verdomme, dat zou ik nu wel lusten. Enkele voorbeelden.

September. De vakantie is voorbij, de wekker gaat opnieuw onmenselijk vroeg en boekentassen, brooddozen en drinkbussen worden uit kasten gevist. En ergens tussen tandenpoetsen en de haast aan de voordeur klinkt in duizenden gezinnen opnieuw die ene vraag namelijk wat gaat er vandaag in de brooddoos? Boterham met kaas. Boterham met hesp. Een verdwaalde kerstomaat voor het geweten. Misschien een stukje fruit dat ’s avonds onaangeroerd terugkomt. In films gaat dat gelukkig anders.