Vijf sterren, een gastronomisch meergangenmenu dat iedere avond opnieuw wordt uitgevonden en de Dolomieten als indrukwekkend decor. Op papier heeft Cyprianerhof Dolomit Resort in Zuid-Tirol alle ingrediënten voor een luxueus verblijf. Maar wat maakt een hotel nu echt de moeite waard om voor om te reizen? Culinaire Ambiance trok op uitnodiging naar de voet van het Rosengartenmassief, waar we enkele dagen lang proefden van de Zuid-Tiroolse keuken, bijzondere wijnen ontdekten en ons onderdompelden in het betere bergleven.
Leiden alle wegen naar de Dolomieten?
Helaas niet, maar er zijn gelukkig verschillende manieren om er te geraken. Vanuit België kun je onder meer vliegen op Bolzano of Verona. Die eerste ligt dichter bij het resort, maar voor onze reis bleek Verona de voordeligste optie. Van daaruit ging het per trein verder naar Bolzano, waar een taxi ons opwachtte voor het laatste traject richting Tiers.
Van het veelbesproken Zuid-Tiroolse landschap kregen we tijdens die rit jammer genoeg weinig mee. Tegen de tijd dat we aankwamen, was het bijna middernacht en lagen de Dolomieten verscholen in het donker. Ook van het resort zelf viel voorlopig weinig te bewonderen. Die befaamde eerste indruk moest dus noodgedwongen nog even wachten.
Althans, wat de omgeving betreft. Zodra de taxi stopte, kwam een medewerker naar buiten om onze bagage over te nemen. Bij het inchecken volgde een warme ontvangst en de mededeling dat er op de kamer nog een bordje charcuterie klaarstond, voor het geval we na de lange reis honger hadden. Een onverwachte attentie, die vooraf niet was afgesproken, maar op dat late uur bijzonder welkom was.
Veel tijd om het hotel te verkennen, namen we niet meer. De vermoeidheid had het inmiddels gewonnen van de nieuwsgierigheid. Op naar de kamer dus.
Een kamer die zich pas 's ochtends prijsgeeft
Al doet het woord 'kamer' de accommodatie weinig eer aan. Wat achter de deur schuilging, leek eerder op een royaal loft-appartement. Met naar schatting zestig tot zeventig vierkante meter aan ruimte was er alvast geen gebrek aan bewegingsvrijheid.
Een aparte inkomhal met ingebouwde kasten, een afzonderlijk toilet, een ruime badkamer met inloopdouche, dubbele wastafel en biologische verzorgingsproducten: alles was aanwezig. Ook aan de actieve vakantieganger was gedacht. Zo lag er een wandelrugzak klaar en boden de kasten voldoende ruimte voor wandelschoenen, outdooruitrusting en andere benodigdheden. Verderop opende zich de leef- en slaapruimte, met een comfortabele zithoek, eettafel, groot bed, televisie, minibar en koffiestation.
Het mooiste detail liet zich echter pas in de ochtend ontdekken. Met één druk op de knop naast het bed schoven de gordijnen automatisch open. Waar de avond voordien nog niets te zien was, verscheen nu een indrukwekkend panorama van groene bergflanken en de Dolomieten. Een uitzicht waarvoor we gerust nog even in bed wouden blijven liggen.
Al lonkte het terras minstens even hard. Met een verse koffie namen we plaats buiten, waar de stilte naar cliché ‘oorverdovend’ was. Geen verkeer, geen drukte, geen achtergrondmuziek. Alleen het gerinkel van koebellen van de dieren die in de weide voor het resort stonden te grazen. Een bijzonder Zuid-Tiroolse wekker, zo bleek, want het geluid zou ons de komende dagen blijven vergezellen.
Van zelf sap persen tot Zuid-Tiroolse kazen
Wie graag uitgebreid ontbijt, komt bij Cyprianerhof weinig tekort. Het ontbijtbuffet bleek tijdens ons driedaagse verblijf bijzonder verzorgd, met een uitgebreid aanbod aan broodsoorten, charcuterie, lokale kazen, yoghurt, havermout en warme bereidingen. Opvallend was de mogelijkheid om zelf vers sap te persen. Appels, peren en wortelen lagen klaar om naar eigen smaak te combineren. Wie liever een klassiek ontbijt had, kon eieren, spek of een omelet vers laten bereiden. Daarnaast was er een aanvullende à-la-cartekaart met onder meer pancakes.
Ook de bediening maakte het verschil. We mochten zelf een tafel uitkiezen en kregen vrijwel meteen de vraag welke koffie of andere drank we wensten. Een klein voorval tijdens het ontbijt blijft me nu nog steeds bij. Toen een jonge medewerker vroeg of ik alleen reisde en ik bevestigend antwoordde, reageerde hij spontaan: “No, here you are never alone.” Een heel simpele zin, maar eentje die precies verwoordde hoe de gastvrijheid hier aanvoelde.
Vijf gangen, iedere avond opnieuw
Ook gastronomisch heeft Cyprianerhof wat te bieden. Iedere avond wordt een nieuw vijfgangenmenu samengesteld, afgestemd op de seizoensproducten die op dat moment beschikbaar zijn. Volgens de toelichting ter plaatse is het keukenteam al vanaf acht uur 's ochtends in de weer om tegen zeven uur 's avonds de eerste gasten te ontvangen. De volgende dag begint dat hele proces opnieuw. Een behoorlijke toewijding, zeker wanneer je bedenkt dat geen enkele avond hetzelfde menu op tafel verschijnt.
Bijzonder aangenaam is dat iedere gast gedurende het verblijf een vaste tafel krijgt toegewezen. Een klein detail, maar eentje dat na enkele dagen huiselijk en vertrouwd aanvoelt. Ook de flexibiliteit van het menu appreciëren we: wie liever een gang overslaat, kan dat zonder problemen. En dat blijkt geen overbodige luxe, want de porties zijn allesbehalve bescheiden.
De keuken zoekt duidelijk de combinatie op tussen Zuid-Tiroolse tradities en hedendaagse gastronomie. Lokale ingrediënten krijgen een verfijnde presentatie, met veel aandacht voor texturen, smaakcontrasten en creatieve bereidingen. Soms gebeurt er behoorlijk veel op het bord. Wij zijn persoonlijk eerder liefhebbers van eenvoud, waarbij enkele sterke ingrediënten voor zichzelf mogen spreken. Maar wanneer die uitgesproken kookstijl goed samenkomt, levert dat soms wel aangename verrassingen op.
Zo verschijnt tijdens ons eerste diner een huisgemaakte reuzenravioli met spinazie, eidooier en truffelespuma. Bij het aansnijden vloeit de dooier langzaam uit de pasta en vermengt zich met de andere ingrediënten. Een speels en technisch gerecht waarin de truffel voor extra diepgang zorgt. Alleen de diepe kom waarin de ravioli wordt geserveerd, maakt het eten wat minder praktisch. Een vlakker bord had hier wellicht beter gewerkt.
Ook de rosé gebakken kalfsfilet met aardappelgratin en twee bereidingen van koolrabi blijft bij. Niet zozeer vanwege het vlees, maar juist door die laatste. De koolrabi is puur en intens van smaak, zonder dat er allerlei ingewikkelde toevoegingen nodig zijn. Soms zit de grootste finesse nu eenmaal in de eenvoudigste ingrediënten.
De volgende avond overtuigt vooral een vegetarische lasagnette met kleurrijke groenten en peperoniespuma. Een mooi verzorgd bord, waarbij met hoogte, kleur en verschillende texturen wordt gespeeld. De groenten behouden elk hun eigen karakter en zijn smaakbommetjes. En hoewel we doorgaans graag vlees eten, missen we het hier geen seconde.
Voor het hoofdgerecht kiezen we die avond twaalf uur langzaam gegaard Zuid-Tirools buikspek, geserveerd met napkin dumplings en spruitjes. Onze eerste gedachte? *Feels like Christmas.* De hartige smaken doen ons denken aan een uitgebreid winters familiediner. Een stevige, bijna nostalgische bereiding die misschien niet meteen uitblinkt in lichtvoetigheid, maar wel fijn past bij de bergomgeving.
Na twee avonden wordt de culinaire signatuur van Cyprianerhof duidelijk. De keuken is gul, creatief en uitgesproken, met een sterke voorkeur voor royale porties en meerdere smaakcomponenten. Af en toe zou iets meer terughoudendheid een gerecht nog sterker kunnen maken. Zeker wanneer je iedere avond vijf gangen voorgeschoteld krijgt, kan het geheel behoorlijk intens worden. Gelukkig hoeft niemand zich verplicht door het volledige menu te werken.
Wie overdag liever iets kleins eet, kan bovendien terecht in de bistro voor eenvoudigere gerechten, zoals een traditionele Speckknödelsuppe of Kaiserschmarrn. Een welkome afwisseling, want met zo'n uitgebreid avondprogramma is een lichte middagpauze letterlijk makkelijker verteerbaar.
Wine Weeks: meer dan een glas aan tafel
Iedere zondagavond organiseert het hotel een infomoment in de lounge, waarbij gasten uitleg krijgen over de activiteiten van de komende week. Een prettig initiatief, zeker wanneer je de streek nog niet kent of graag spontaan beslist hoe je je dagen invult.
Ons verblijf valt samen met de Wine Weeks, een programma waarmee Cyprianerhof gasten laat kennismaken met de wijncultuur van Zuid-Tirol. Tijdens die Wine Weeks staat onder meer een Pinot Noir-masterclass met sommelier Enzo op het programma. Daarnaast kan je deelnemen aan een begeleide wijngaardwandeling met sommelier Silvia, waarbij vanuit Bolzano richting Renon en Signato wordt gewandeld, gevolgd door een wijnproeverij bij wijnhuis Waldgries.
Wij nemen zelf deel aan de Pinot Noir-masterclass, waarbij vier Zuid-Tiroolse wijnen en een verrassende Franse uitdager laten zien hoe sterk terroir het karakter van dezelfde druif kan beïnvloeden. Een ervaring die we binnenkort in een afzonderlijk artikel uitgebreider bespreken.
Naast het wijnprogramma organiseert het hotel ook begeleide wandelingen, yogasessies en occasionele muzikale activiteiten. Het aanbod is uitgebreid, maar deelname blijft vrijblijvend. Je kunt je dagen volledig vullen of juist besluiten om helemaal niets te plannen.
Wellness tussen de bergen
Wie na al dat tafelen behoefte heeft aan wat beweging of ontspanning, hoeft het resort niet te verlaten. Cyprianerhof beschikt over een uitgebreide wellnessruimte, waar de bergen bijna overal het decor vormen.
Tijdens ons verblijf eind september tikte de thermometer nog aangename temperaturen van 21 à 22 graden aan. Ideaal om buiten aan het zwembad te liggen, met uitzicht op de groene bergflanken en de imposante toppen daarachter. Het buitenzwembad is verwarmd, al voelde dat op deze zonnige nazomerdagen als een overbodige luxe.
Rondom het zwembad en in de wellnessruimtes is er ruim voldoende plaats om te ontspannen. Daarnaast zijn er sauna's met uitzicht op de bergen, georganiseerde opgietingen en mogelijkheden om massages of andere behandelingen te reserveren. Ook voor wie liever actief ontspant, zijn er opties. De fitnessruimte kijkt uit over het landschap en je boekt ook makkelijk even een yogasessie in tussendoor.
Zelf schreven we ons voor deze laatste in, in een klein gezelschap van een vijftal vrouwen. De les verliep sereen en rustig, maar was tegelijk net uitdagend genoeg. Een toegankelijk uurtje beweging.
Vijfsterrenservice zit in de kleinere gebaren
Een indrukwekkend uitzicht kun je fotograferen, de grandeur van een suite in vierkante meters uitdrukken en een gastronomisch menu tot in details beschrijven. Maar wat een verblijf voor ons uniek maakt, laat zich minder makkelijk meten. Bij Cyprianerhof waren het vooral de kleine gebaren die bleven hangen. De medewerker die rond middernacht spontaan onze koffers overnam, het onverwachte charcuteriebordje na een lange reis, de vertrouwde tafel die iedere avond opnieuw op ons wachtte. Of dat eenvoudige, maar oprechte “See you tomorrow!” wanneer ik na het diner richting mijn kamer vertrok.
Natuurlijk heeft Cyprianerhof alle troeven van een vijfsterrenresort in huis. Royale suites, een uitgebreide wellness en een fijne gastronomische keuken. Alles is aanwezig om het domein nauwelijks te hoeven verlaten, al zou het natuurlijk zonde zijn om de Dolomieten uitsluitend vanachter een raam te bewonderen. Toch schuilt de grootste charme van het resort voor ons niet in die indrukwekkende faciliteiten, maar in de warmte waarmee ze gepaard gaan.
“No, you are never alone.” Vijf woorden die uiteindelijk meer over onze ervaring bij Cyprianerhof vertellen dan welke sterrenclassificatie ook.
