Haar acteren kennen we al langer maar wie Lynn Van den Broeck op sociale media volgt weet dat er naast camera’s en scripts nog een andere grote liefde door haar leven loopt en dat is eten. Met haar eerste kookboek bundelt ze nu de gerechten die bij haar thuis echt op tafel komen. Geen ingewikkelde chefskeuken of ellenlange ingrediëntenlijsten maar wel acht weekmenu’s, familierecepten, comfortfood en af en toe iets waarvoor je wat langer in de keuken mag verdwijnen. “Ik merk dat veel mensen vooral op zoek zijn naar kookboeken die aansluiten bij het dagelijkse leven met toegankelijke recepten die haalbaar zijn op een doordeweekse avond, zonder dat je hoeft in te boeten aan smaak of kookplezier.”
De komende dagen duiken we bij Culinaire Ambiance in een reeks opvallende nieuwe kookboeken van Belgische bodem. We bladeren niet alleen door de recepten maar gaan vooral op zoek naar het verhaal erachter.
De liefde voor lekker eten begon bij Lynn niet in een hip restaurant of tijdens een televisieprogramma maar gewoon thuis. Haar moeder en haar 2 grootmoeders kookten graag en goed. Geen overdreven verfijnde keuken vertelt ze maar eten dat op een gewone weekdag bijzonder lekker kon zijn. Later dook ook haar vader steeds dieper de culinaire wereld in met barbecueën, roken en allerlei kooktechnieken. Samen volgden ze cursussen en werd eten steeds meer een gedeelde familiepassie. Zelf was Lynn bovendien nooit het kind dat rustig aan tafel bleef zitten wachten tot het eten klaar was. Als er gekookt werd dan stond ze mee aan het fornuis. Kijken, vragen, proeven en onthouden. “Ik ben altijd mee in de keuken gedoken en heb gekeken. Hoe doe je dat?” Die nieuwsgierigheid zou later alleen maar groter worden. Sociale media, kookvideo’s, chefs en restaurants kwamen erbij maar de basis bleef dezelfde. Goed eten hoeft niet ingewikkeld te zijn.
MasterChef als kantelpunt
Dat koken meer kon worden dan iets wat ze gewoon graag deed besefte Lynn tijdens haar deelname aan MasterChef. Plots kreeg ze bevestiging van buitenaf. Haar gerechten werden lekker gevonden, ze merkte dat ze culinaire informatie bijzonder snel oppikte maar bovenal kreeg ze er nog meer zin in. Na het programma bleef ze online kookvideo’s maken. De reacties volgden vanzelf. Mensen probeerden haar recepten uit, vonden haar toegankelijke manier van koken en steeds vaker kwam dezelfde vraag terug. Wanneer komt er een kookboek?
Zelf hield ze lange tijd de boot af. Want wat moest zij mensen nu precies leren? Lynn zag zichzelf niet als iemand die revolutionaire kooktechnieken moest uitleggen. Ze kookte vooral wat heel wat mensen thuis willen eten. Lekkere, haalbare gerechten voor een gewone dinsdag- of woensdagavond. Precies daarin bleek uiteindelijk de kracht van het idee te zitten. “Ik begon te merken dat mensen geen nood hebben aan zotte kookboeken met supermoeilijke gerechten.” Niet iedereen heeft na een werkdag zin om 3 uur in de keuken te staan. Soms wil je gewoon weten wat je vanavond op tafel kunt zetten.
Een boek dat 100 procent Lynn is
Dat het kookboek er uiteindelijk kwam heeft ook te maken met uitgeverijen die haar benaderden. Voor Lynn was hun interesse de bevestiging dat er wel degelijk een publiek voor haar recepten bestond. Maar na gesprekken over hoe zo’n klassiek uitgeeftraject verloopt begon haar ondernemende kant te kriebelen. Waarom zou ze het niet gewoon zelf doen? En dus deed ze precies dat. Ze bracht het boek in eigen beheer uit, stelde zelf haar team samen, regelde de marketing en nam contact op met evenementen en boekenbeurzen. Achteraf geeft ze zonder probleem toe dat ze de hoeveelheid werk aanvankelijk wat onderschatte. Maar de voldoening is navenant.
“Ik ben acteur, maar ik ben nu ook uitgever.” Het klinkt bijna alsof ze zichzelf er nog een beetje mee verrast. Voor iemand die graag controle houdt over wat ze maakt bleek die aanpak uiteindelijk perfect te passen. Het boek voelt daardoor niet als een product waar haar naam achteraf op werd gezet maar als iets wat van de eerste tot de laatste pagina van haarzelf is.
Ook de verkoop pakt ze op haar eigen manier aan. Geen focus op de grootste boekhandels, maar op lokale winkels, conceptstores, bakkers en koffiebars. Op het moment van ons gesprek had ze al ongeveer 25 lokale verkooppunten verzameld. “Ik hou van het lokale verhaal. Ik ben zelf ook een lokaal verhaal.” Het zegt misschien evenveel over Lynn als de recepten in het boek. Groot denken hoeft voor haar blijkbaar niet noodzakelijk te betekenen dat alles ook groot georganiseerd moet worden. Soms zit charme net in het contact met een kleine winkelier waar ze later zelf een signeersessie kan houden.
Wat eten we vanavond?
Wie verwacht dat voor een kookboek plots een volledig nieuwe culinaire wereld werd bedacht, heeft het mis. Naar eigen zeggen bestaat zo’n 80 tot 85 procent uit gerechten die Lynn thuis zelf maakt. Het boek bevat 8 weekmenu’s en daar hoort een zeer duidelijke filosofie bij. Doordeweeks moet het haalbaar blijven. Staat er falafel op het programma dan mag die gerust uit de winkel komen. Wie tijd en zin heeft om hem zelf te maken krijgt er het recept bij. Lynn geeft de keuze in plaats van de thuiskok een schuldgevoel te bezorgen omdat niet alles vanaf 0 werd bereid.
Tussen die dagelijkse gerechten zitten ook recepten met een persoonlijk verhaal. Een oud familierecept van haar grootmoeder bijvoorbeeld maar ook gerechten die ze klaarmaakt wanneer er vrienden of familie over de vloer komen. Dan mag het allemaal wat uitgebreider. “Ik ga geen vitello tonnato maken op een woensdagavond he”, lacht ze aanstekelijk. Het vat haar keuken mooi samen. Weten wanneer iets snel en eenvoudig mag maar evengoed plezier halen uit momenten waarop koken net wel tijd mag kosten.
De koelkast als inspiratiebron
Inspiratie begint bij Lynn opvallend vaak met een bijzonder eenvoudige vraag. Wat ligt er nog in de koelkast? Van daaruit begint ze te combineren. Iets wat ze ooit eerder maakte, een ingrediënt dat op moet, een gerecht dat ze online zag of een smaakcombinatie die ergens in haar hoofd is blijven hangen. Haar Instagram- en TikTokfeeds bestaan ondertussen naar eigen zeggen bijna volledig uit eten waardoor nieuwe ideeën er voortdurend voorbijkomen.
Maar hoe meer je kookt, hoe minder je volgens haar nog letterlijk hoeft te kopiëren. Je leert vanzelf welke smaken elkaar graag vinden. Als een experiment thuis bijzonder goed uitpakt verdwijnt het in haar notitieboekje. Dat houdt ze al bij sinds MasterChef. Soms is het zelfs haar man die haar eraan herinnert: “Dat moet in je boekje.” En blijkbaar ligt daar ondertussen voldoende materiaal in voor niet alleen een tweede, maar misschien zelfs een derde boek.
Handen in het deeg
En dan is er deeg. Zodra het gesprek bij pizza komt verandert er iets. Hier zit duidelijk een kleine culinaire obsessie. Lynn noemt werken met deeg therapeutisch. Met haar handen kneden dwingt haar om even met niets anders bezig te zijn. Vooral Napolitaans pizzadeeg fascineert haar. Ze experimenteert er al lange tijd mee en nam ook een versie op in het kookboek. Maar opvallend genoeg staat daar meteen een waarschuwing bij dat het kan mislukken. Geen verkooppraatje dus over “de perfecte pizza in 5 eenvoudige stappen”. Daarvoor kent ze deeg ondertussen te goed. Temperatuur, water, gist, rijstijd, oven. Zoveel factoren spelen mee dat zelfs haar eigen resultaat niet iedere keer identiek is.
Net die eerlijkheid maakt het sympathiek. Lynn wil mensen niet wijsmaken dat ze na 1 recept plots pizzaiolo zijn. Ze wil vooral dat ze het proberen, kijken hoe een deeg na een paar uur tot leven komt en misschien hetzelfde plezier ontdekken dat zij erin vindt. Verse pasta, zuurdesem, pizzadeeg. Het zijn voor haar gerechten die tijd mogen vragen. Niet voor een haastige weekavond maar voor dagen waarop koken zelf een deel van het plezier wordt.
Perfectionistisch, maar niet krampachtig
Wanneer we vragen of ze perfectionistischer is als actrice of als kok kan Lynn eigenlijk niet kiezen. Die gedrevenheid zit in alles wat ze professioneel doet. Ze wil het goed doen, haalt graag het onderste uit de kan en vindt het moeilijk om mensen teleur te stellen. Tegelijk betekent perfectionisme voor haar niet dat er niets verkeerd mag lopen. Als het misgaat kan ze schakelen. Misschien is dat ook precies waarom haar kookboek zo dicht bij haar persoonlijkheid lijkt te staan. Ambitieus gemaakt maar zonder pretentie. Met aandacht voor details, maar ook met de geruststellende boodschap dat eten niet perfect hoeft te zijn om heel lekker te zijn.
Vraag Lynn ten slotte welk gerecht uit het boek het beste vertelt wie ze is, en ze krijgt het moeilijk. 1 recept kiezen lukt niet. Het familierecept vertelt iets over waar ze vandaan komt, de weekmenu’s tonen hoe ze dagelijks kookt en haar pizza verklapt dan weer hoeveel plezier ze haalt uit experimenteren. Misschien is dat ook het juiste antwoord. Dit kookboek draait uiteindelijk minder om 1 signatuurgerecht dan om een manier van eten en leven. Een koelkast opentrekken en kijken wat er nog ligt. Iets lekkers maken zonder er een wedstrijd van te maken. Familie rond een tafel verzamelen. Een deeg laten rijzen omdat je daar toevallig gelukkig van wordt. En vooral koken omdat je graag eet. Meer hoeft dat soms echt niet te zijn.
Typisch Lynn kan je bestellen op https://www.typischlynn.be.
WIN!! Lynn geeft 1 van haar kookboeken weg. Registreer hieronder & houd onze socials dus zeker in de gaten.
