Ron Gastrobar draait nog dagelijks 150 tot 160 couverts maar toch trekt Ron Blaauw in februari 2027 de deur van zijn Amsterdamse sterrestaurant achter zich dicht. De chef wil op dezelfde plek een nieuwe zaak openen met open vuur, een prominente bar en meer nadruk op het product. Na de Belgische restaurantsluitingen waarover we eerder berichtten volgt daarmee opnieuw een bekend gastronomisch adres. Al vertelt deze beslissing vooral het verhaal van een chef die zijn eigen succesformule durft los te laten.
Waarom stoppen als de tafels nog vol zitten?
Volgens het interview van Bart Hoffman ligt financiële noodzaak niet aan de basis van de beslissing. Blaauw ziet vooral dat gasten anders uit eten gaan. Ze reserveren korter vooraf en kiezen minder vanzelfsprekend voor de klassieke opeenvolging van voor-, hoofd- en nagerecht. Ook zijn eigen ambities zijn veranderd. De nieuwe zaak moet minder steunen op bewerkelijke bordpresentaties die bij personeelswissels telkens opnieuw aangeleerd moeten worden. Open vuur en een centrale rol voor de bar moeten mee het karakter bepalen. De sluiting is voorzien voor midden februari 2027, de opening van de opvolger mikt op maart. Het is bovendien niet de eerste keer dat Blaauw een gevestigde formule omgooit. In 2013 maakte zijn tweesterrenrestaurant plaats voor de lossere Ron Gastrobar. Aan Food Inspiration vertelde hij dat een bezoek aan Geist in Kopenhagen destijds hielp om die koers scherp te stellen. Nu voelt hij opnieuw de behoefte om iets anders te creëren. De overige activiteiten van zijn restaurantgroep blijven bestaan.
Na de Belgische sluitingen, wat verdwijnt er precies?
Het nieuws sluit aan bij onze eerdere berichtgeving over de aangekondigde sluiting van Menssa en het definitieve afscheid van La Table de Manon. Die verhalen tonen tegelijk waarom voorzichtigheid nodig is met het beeld van één grote sluitingsgolf. Christophe Hardiquest wil meer ruimte voor creatie, kennisoverdracht en zijn persoonlijke leven. Bij La Table de Manon verwees de mededeling naar een uitzonderlijke situatie rond de toekomst van de zaak en stappen binnen de vennootschap, zonder de precieze aanleiding toe te lichten. Blaauw kiest dan weer voor een nieuw restaurant op hetzelfde adres, terwijl zijn huidige zaak goed blijft draaien. Verschillende beslissingen dus die wel een interessante vraag oproepen. Hoeveel ruimte biedt een succesvol restaurant zijn maker nog om te veranderen? Voor Blaauw ligt het antwoord straks aan de Sophialaan. Daar verdwijnt een vertrouwde naam om plaats te maken voor een volgend idee. De sluitingen wijzen op een mogelijke verschuiving naar flexibelere gastronomische modellen. De vraag is niet of fine dining verdwijnt maar hoe chefs creativiteit, levenskwaliteit en rendabiliteit combineren.